|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Van Limburgs
Mooiste naar de Hel
Van
Limburgs Mooiste naar de Hel
Het is voorjaar 2010. Een collega
vraagt mij om mee te doen met de toertocht “De Hel van Wageningen” alias de
“Jan Janssen Classic”. Ik laat me overhalen, 42 jaar later, voor een
hernieuwde kennismaking met de oude meester van toen.. Op deze dag zal ik
een heel klein beetje de pijn voelen die Jan Jansen moet hebben gevoeld bij
zijn TdF in 1968. Als opwarmertje voor deze tocht
hebben Piet V, Peter B. en ik op 5 juni Limburgs Mooiste gereden. Ik zal in
het kort onze belevenissen vertellen en daarna de tochten met elkaar
vergelijken. Doe daar u voordeel mee.
De tocht was prachtig. Iedereen
die wel eens in Limburg heeft gefietst kent de pittige beklimmingen, de
prachtige vergezichten over het heuvellandschap en de gezellige sfeer. Er
stonden 17 beklimmingen op het menu. De verzorging was prima in orde.
Krentenbollen, bananen, appels, sportdrank en energierepen op de rustposten
en verkeersregelaars bij gevaarlijke punten. Minpunt is wel het
inschrijfgeld. € 29,- voor de toertocht, met als beloning een heel klein
speldje, is toch wel stevig te noemen. Voor de rest was het deze dag volop
genieten. Rode koppen van de zon en de inspanning. Op de finishlijn word je
verwelkomd met een glas koel bier. We waren blij dat we slechts de 100 km
tocht hebben gekozen. Gelet op de temperatuur vonden we het wel genoeg.
Hoe anders waren ook de
startomstandigheden. Laat 6500 fietsers opdraven, regel goede
parkeerplaatsen en er is niets aan de hand. We waren van plan om 8:30 te
starten. Reeds om 8:20 fietsten we de prachtige bossen in. Denk niet dat
Wageningen een makkie is. Maar liefst 38 beklimmingen met 1440 hoogtemeters
was ons deel. Zinkelenberg, Koudeberg, Tafelberg, Zijpenberg, Posbank,
Bilderberg, Woeste Hoogte en zo nog een hele partij. We hebben ze allemaal
gehad.
De omgeving is werkelijk
schitterend te noemen. Doet niets onder voor Limburg. De verzorging was
prima, bananen, appels, muesli bollen, sportdrank, het was er in overvloed.
Minpunt hier zijn de vele
wildroosters waar je overheen moet. Door de regen worden die spekglad en
levensgevaarlijk.
Bij elk wildrooster stond
overigens wel een groot waarschuwingsbord. Na 13.00 uur wordt het stil op
straat. Nederland maakt zich op voor de wedstrijd tegen Japan. Bij de
controle- en hulpposten staan diverse TV’s. We kunnen de score volgen. Later
blijkt dat we aan de wedstrijd niets hebben gemist. Op de finishlocatie
wordt op een groot scherm de wedstrijd om 16.00 herhaald voor de
liefhebbers. De 160 km zit er op. We verlaten De Hel en keren, moe maar
voldaan, terug op aarde. Vergelijking: Limburgs
Mooiste Jan Janssen
Classic Afstanden race 100-150-200-250
km 35-65-115-150-200
km Afstanden ATB 40-55-70-85-110 55-110 km Gereden afstand 100 race 150 race Deelnemers Totaal 20.000 Totaal 6.500 Startlocatie Avantis in
Heerlen Universitair SC
De Bongerd Afstand
Westvoorne – start 245 km 140 km Reistijd 2,5 uur 1,5 uur Verzorging
onderweg Eten en drinken
(prima) Eten en drinken
(prima) Verkeersregelaars voldoende Meer dan
voldoende Inschrijfgeld € 29,- Van € 5 tot € 10
(wij € 8,-) Beklimmingen Van 17 (100) tot
41 (250) Van 5 tot 50 Zie ook de websites voor
uitvoerige informatie.
Limburs Mooiste 20.000 deelnemers
x € 29,- = € 580.000 Jan Janssen Classic: 6.500 x € 8,-
= € 52.000 Van de JJC gaat ook nog een deel
naar een goed doel: het fonds gehandicaptensport. Beide evenementen hebben
een waslijst aan sponsoren. Je vraagt je af hoe het de
Toerclub Wageningen lukt om met dit bescheiden budget een uitstekend
georganiseerde tocht te realiseren terwijl onze Limburgse fietsvrienden
(Stichting Grand Ballon) daar meer dan 10 keer zoveel voor krijgen. Dit
verschil zit vast niet alleen in de onderweg verstrekte krentenbollen. Wie
het weet mag het zeggen!
beide tochten zijn zeer de moeite
waard maar ik vind de Jan Janssen Classic / Hel van Wageningen echt een
aanrader! Nico Eland
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Het
was in de zomer van 1968. Met vriendjes uit de buurt waren we een tijdrit
aan het rijden aan de Langeweg in Rockanje. Een oude damesfiets zonder
spatboorden met een omgekeerd stuur was ons materiaal. Niks geen Koga’s,
Herman Braun’s of Pinarello’s. Opgewonden kwam één van de jongens naar ons
toe rennen met het nieuws: “Jan Janssen heeft de Tour de France gewonnen”.
Hij had dat zojuist op de radio gehoord. TV speelde in die tijd nog
nauwelijks een rol. De tijd stond even stil. We waren nog jong en hadden nog
geen besef van mijlpalen in de geschiedenis. Toch is dit moment in mijn
geheugen blijven hangen. Er was iets belangrijks gebeurd! 
Op 5
juni 2010 stond de zon al vroeg aan de hemel. De temperatuur zou die dag
oplopen tot wel 27 graden. Hoe Nederlands kan het weer zijn. Eén dag later
rijden Appeltaarters “Knokke” en “Parijs-Roubaix” in de stromende regen. 
Hoe
anders waren de weersomstandigheden op 19 juni. De temperatuur kwam niet
veel verder dan 14 gr. Een stevige wind uit noordwesten die om de haverklap
een fikse regenbui losliet. Het leek wel herfst. 
Het
aantal verkeersregelaars was ontelbaar. 
Diverse
ontsierende valpartijen, met bloed, ambulances, politie en gebroken fietsen
was het gevolg. 
Als
beroepscijferaar kan ik het natuurlijk niet laten om even een klein
rekensommetje temaken:
Conclusie:
