Behangplaksel. 4 april 2009 Jawel hoor, het is een bekend gevoel. Ik sta op en er gaat een rilling door mijn lijf....ik ben misselijk, het zal toch niet …..  Nee, gelukkig geen babytoestanden meer hier in 'huize van der Velde', die tijd hebben we gehad pfff.... Nee dit keer zijn het gewoon de zenuwen die ik zoals de meeste van de lezers wel weten altijd heb voor een wedstrijd. Ik verzin altijd wel weer een nieuwe reden om me druk over te maken en dus vraag ik me dit keer af of ik het nog wel aan kan die wedstrijden in Zeeland. Misschien rijden ze dit jaar wel veel harder of rij ik minder hard dan vorig jaar of misschien…. Kortom, er is altijd wel iets om je druk over te maken. Ik neem me voor om toch ondanks mijn karakter me er gewoon aan over te geven en maar zien wat er van komt. Er zijn dit keer redelijk wat vrouwen aan de start, een stuk of zeven. Ik sta vooraan bij de start en na het startschot verdwijnen mijn zenuwen en misselijkheid zoals gebruikelijk als sneeuw voor de zon. Ik ken het rondje nog niet maar het is voor mij prima te doen, niet teveel bochten en ongeveer 3,5 km lang. Op het dijkje zorgen dat ik goed uit de wind zit waarna we richting finishstraat draaien daar gaat de snelheid flink omhoog (wind mee) en vreemd genoeg vallen hier de meeste slachtoffers en niet zoals ik verwachte met tegenwind op de dijk. Het gaat goed en ik voel me prima al is het wel nog even 'kantje boord' op het moment dat een renner voor mij zijn bidon verliest waar ik uiteraard weer een deuk in moet rijden. Voor ik het weet zitten we in de laatste ronde.  Ik rij op dit moment denk ik als 4e dame rond en de eerste drie krijgen prijs. Dus als één van de renners naar voren rijd duik ik in zijn wiel. Hij houd rekening met mij zodat ik goed mee kan komen. Op het laatste stuk door de polder kan hij nog net op het kantje voorbij een renner komen en ik dus net niet of om eerlijk te zijn ik vind de ruimte te klein en dus het risico op een valpartij te groot. Er zitten nog twee dames voor mij en in de eindsprint kom ik nog wonderbaarlijk dichtbij en wordt dus uiteindelijk de 2e dame en 14e  in het algemeen klassement. Ik ben blij  dat het goed is gegaan en nog een prijs ook! En wat voor één! Je raad het al een doos behangplaksel !!!! Gelukkig krijg ik ook nog een doosje met koekjes en chocola en nu maar hopen dat ik niet weer misselijk wordt van al dat snoepen…… Groetjes Edith