Missie volbracht 13 september 2008 Vandaag is het weer zover. Het is 13 september en de derde wielerklassieker van het seizoen staat op het programma.   Ronde van Tholen Zodra ik wakker word kijk ik gelijk naar buiten, wat is het voor een weer? Het is helaas behoorlijk mistig en nat buiten, dat nodigt niet echt uit voor 120 km afzien. Tegen deze derde klassieker kijk ik al weken op. De eerste klassieker kreeg ik fietsles en was het al na 50 km gebeurd en de tweede klassieker eindigde na 100 km met een smak op het asfalt. Deze derde klassieker wordt verreden in Tholen, deze moet en zal ik uitrijden. Rond een uur of twaalf vertrek ik met Caroline richting het bruisende Tholen. Donkere luchten overal om ons heen, maar vooralsnog is het droog. Om één uur komen wij aan in de startplaats van vandaag; Poortvliet. Het wemelt hier van de wielrenners en al snel kom ik Willem en Arie tegen. Ja, ja ook Arie Dijk is weer van de partij, hij kan zich vandaag uitleven zonder dat hij zich hoeft te storen aan piano piano. Na het inschrijven snel even warm rijden, dat is wel nodig ook want het is fris buiten. Er staat een stevige oosten wind en af en toe valt er een drup regen naar beneden. Het loopt richting twee uur en ik rij richting de start. Het is al behoorlijk druk maar ik weet een mooi start plekje te bemachtigen. Even een mooi plekje bemachtigen. Lekker naast het hek waardoor ik bij het startschot gelijk weg kan rijden, zonder weer eerst moeilijk te hoeven doen met het klikken in je pedalen. Leo staat als altijd weer op de eerste rij. Achter mij zie ik Willem staan en iets verderop staan Arie en Bart. Nog een paar minuten voor de start, de zenuwen nemen toe en die laatste minuten duren een eeuwigheid. Kom op met dat startschot, ik wil koersen. Dan komt een mededeling; de start wordt enkele minuten uitgesteld omdat een aantal renners zich nog naar het startveld moeten begeven. Gelukkig hoef ik zelf niet te schelden, dan doen genoeg andere renners al. Daar komt ook nog eens bij dat de paraplu’s bij het publiek opengaan, het begint te regenen.   'Good old' Arie voelt zich als een vis in het water. Eindelijk, wij zijn vertrokken achter de jurywagen voor een geneutraliseerde start. Ik probeer een beetje naar voren te schuiven, maar met mij nog ruim honderd renners. Dan gaat het los, het is vechten voor je plekje met die oostenwind maar gelukkig zijn de wegen breed. Ik rij de eerste 10 km rond de 30e / 40e plek en kan het tempo goed bijbenen De neutralisatie is een gevecht om de beste plekken. Op het moment dat de wind van de zijkant komt wordt de koers geopend en gaat de boel op de kant. Het tempo schiet omhoog en overal vallen gaten. Ben je nu niet alert of sterk genoeg dan ben je gezien. Ik heb het zwaar en gelukkig zit ik in het wiel van Willem, hij rijdt meerdere gaten dicht en dankzij hem belanden wij uiteindelijk in de tweede groep. Het peloton is in stukken uiteengespat door één flinke tempoversnelling. De koers vordert en nog steeds moet ik alle zeilen bijzetten om in deze tweede groep te blijven. Ik zie alleen Willem zitten in deze groep, maar even later zie ik Arie, hoe kan het ook anders, voorin onze groep zitten. De eerste ronde van 40 km zit erop en ik begin goed in mijn ritme te komen. Het tempo in de groep blijft hoog, maar het gaat gemakkelijk nu ik meer voorin zit en af en toe mee draai. Willem en Stephan doen goed mee. Na 60 km koers vindt er weer een tempoversnelling plaats en de groep breekt in tweeën. Ik zit aan de verkeerde kant, niemand reageert en ik besluit de sprong te wagen. Ik rij de longen uit mijn lijf om aansluiting te vinden en gelukkig red ik het. Arie heeft helaas deze slag gemist, hij zat net een banaan te eten op het moment van de breuk. Willem zat al aan de goede kant en wij rijden nu samen in de tweede groep richting de tweede doorkomst. De twee grote ronden zitten erop, nu nog drie plaatselijke ronden van 10km. Ik voel mij nog verrassend goed en heb er goed vertrouwen in dat dit de eerste klassieker wordt die ik uitrij. Ik heb even contact met Willem en ook hij voelt zich nog goed. Het spel gaat beginnen en er zijn er steeds minder die op kop willen rijden. De plaatselijke ronden schieten voorbij en de eindstreep komt inzicht. Ik probeer een goed plekje te vinden om de eindsprint aan te gaan. Willem besluit hier niet op te wachten en kiest voor een lange eindsprint. Helaas wordt hij vlak voor de finish door een aantal voorbij geschoten. Maar wie niet waagt wie niet wint, toch? Moe maar zeker tevreden finish ik als 22e  en Willem 23e , in onze categorie worden wij zelfs 1e en 2e. Het doel van de dag is bereikt, wij hebben onze eerste klassieker uitgereden en de missie van vandaag is volbracht.   Een mooie sprint voor de ereplaatsen Arie en Leo moeten voor de plaatselijke ronden afsprinten en worden respectievelijk 37e en 34e.   Leo hier bezig aan zijn laatste kilometers In het plaatselijke café wordt er nog een biertje gedronken en je zal het niet geloven, maar zelfs in Tholen kan het gezellig zijn!   Groeten,   Stephan