© Appeltaarters.nl

Voor een enkeling is het toch nog niet helemaal duidelijk, maar na wat gerichtte vragen valt dan toch het kwartje. Ohh, we gaan náár Knokke en niet we gaan knokken!

Uitzonderingen daar gelaten natuurlijk. Voor Joop geldt maar één ding en dat is fietsen, fietsen en nog eens fietsen....Hij heeft niet voor niets zoveel getraind.

Zie hier de deelnemers aan de expeditie naar Knokke. Een select groepje en zeker niet de minste.

Dit zou het beeld zijn van de rest van de barre tocht, Edith op kop en neemt bijna 200 km voor haar rekening en de rest volgt.....

Geheel in de lijn van de traditie is Renesse de eerste tussenstop. Hier wordt er defintief afscheid genomen van familie en vrienden en zien ze elkaar een groot aantal uren niet.

Even na Renesse is het raak!!!Een lekke band, ja......en waar is Arie nu? Geen nood, er zijn genoeg handjes om te helpen en met succes.

Bij de pond naar Breskens wordt het koersschema wat overhoop gegooit. Een half uurtje wachten op de boot doet de mannen volledig herstellen voor de rest van de tocht.

Rein heeft zeker iets gedaan of gezegd wat niet in goede aarde viel. Kijk hem eens zitten.....met al zijn vrienden.

Hier het toonbeeld van topsport in optima-forma. Heeft er iemand een wekker gezet? Maak ze anders wel wakker als de boot er is.

Boot???? Het lijkt wel een vliegtuig, kijk die stoelen dan. Als dat geen first-class is....Dat heeft die White Horse Travel mooi voor elkaar zeg.

Dit is dan weer minder. KLUNEN!!! Dat is toch alleen met schaatsen, Rien?

Maar Appeltaarters laten zich niet zomaar uit het veld slaan en alsof er niets gebeurt is wordt de weg naar Knokke vervolgd.

Nog even en dan zijn we er......

Ahhh Yes...de boulevard van Knokke. Alsof we nooit zijn weggeweest. Knokke, here we come!!!

Nog een bevestiging dat White Horse Travel de zaakje goed voor elkaar heeft. Genoeg bitterballen voor heel Knokke.

En......het bier staat koud, yes!!

Zo ziet die Schimmel er toch heel anders uit, he?

Uitgemergeld als ze zijn wachten ze toch geduldig af wat de pot schaft. Een gokje??? Italiaans!

Hiervoor geldt een andere spreuk: Wat er afgaat komt er gewoon weer aan.

Mmmmmm...Lekkah!!

Voor de bewezen diensten eerder die dag en voor de dag van morgen krijgt Edith een klein presentje als blijk van waardering

Als de borden leeg zijn is het tijd om de tactiek voor de volgende dag te bespreken. Rien laat zijn ervaring als topsporter de vrije loop en Peter probeert er iets van te begrijpen.

Hier bloeit wat op.... Als dat geen vrienden voor het leven zijn.

Na een kort nachtje is 8:00 ontbijt voor een aantal wat teveel gevraagd maar allen zijn aanwezig. Lichamelijk en misschien ook geestelijk.

Het motto van vandaag is....rusten, zoveel je kunt.

Een dagje zweten (oud zweet) heeft zo zijn voordelen, je hebt de hele bank tot je beschikking. Geen mens die het langer dan 3 minuten uithoudt naast je, wat een lucht....

Als de reserves nog niet aangevuld waren dan kon je dit nu doen. Ergens in Zeeland is het broodjes scoren geblazen.

Rien laat er geen gras over groeien en schranst er vrolijk op los.

Na dit korte intermezzo is het immer geraden zu hause, met nog een bui als traktatie wordt de Duinrand gevonden, en kunnen de deelnemers terugkijken op weer een super gezellig weekend....