© Appeltaarters.nl

Samenstelling: Leo van der Velde

Bij aankomst wacht een leuke verrassing....een waar peloton dat ondanks de matige weersomstandigheden zich om 8:30 heeft verzameld op de rotonde!

20 coureurs zetten zich in stelling voor deze laatste tocht van het seizoen...Wordt het toch  nog gezellig!

Even na de dam zijn de plaasten in het peloton min of meer vastgesteld. Het zijn veelal de bekende koppen die hun neuzen aan het venster drukken. Nieuweling Gert is een snelle leerling!.

Alsof het nog niet genoeg is sluit Hans ter hoogte van Stellendam ook aan om nog wat kilometers weg te trappen. Zo gaan we met 21 coureurs op pad.

Bart, de trouwe adjudant van Leo geeft het tempo aan. Hij moet zich per slot van rekening warm houden gezien de temperatuur van vandaag.

De organisatoren van vorige week doen nog even een evaluatie na de koppeltijdrit en de verkiezing. Wat waren de knelpunten, wat ging goed en wat niet...We gaan het zien.

Strak door de bochten in de polders van Flakkee.

Die Gert is niet uit de voorste gelederen weg te slaan.

Oh jee...LEK! Voor Leo wel een mooie gelegenheid om even de uitbater te bellen en te informeren zodat deze zich goed kan voorbereiden op dat wat komen gaat.

Daar gaan we weer...HUH?? Wie is die vent daar op kop, is dat een nieuwe ofzo?

Krijg nou niks! Het is Leo...himself!

De wolken hangen gelukkig laag hierzo anders zou je zo verdwalen.

Maar Bart weet heel goed waar hij is en dirigeert ons gelijk naar de tussenstop in Oude Tonge.

Na een krappe 70 km is koffie en echte zelf gebakken Appeltaart een heerlijk traktatie.

Het bekende liedje! Iedereen laad zich graag bedienen door Ed.

Maar afrekenen mag jezelf doen. Hoeveel is twee koffie en taart nou?

We verlaten de tent maar niet voordat we de Geit hebben bedankt voor het hartelijke ontvangst. Volgende keer bij ons!

Alle fietsen verzamelen...hé kijk nu, Olav is hier ook ergens. Zijn fiets staat er nog!

Ed zit al helemaal bij het ATB-en met zijn hoofd, een beetje stunten enzo is hem niet vreemd..

Het wordt nu een beetje eentonig.

Hans kan het niet laten en geeft er nog even een snok aan tot plezier van enkele.

Op de dam, na bijna 100 km is het positiespel een echte strijd. De bekkies gaan open want het tempo en de kilometers eisen hun tol..

Bart temporiseerd de boel zodat iedereen elkaar nog een prettige zondag kan toewensen.

Ter hoogte van het tunneltje splitst de groep zich en kan men tevreden en trots huiswaarts keren.